Neem deel aan het forum!

Om deel te nemen aan het forum klik HIER om je aan te melden. Aanmelden is simpel en eenvoudig en je gebruiker gegevens zijn volledig anoniem. Met het vertellen van jouw verhaal biedt je ook steun aan andere welke veelal herkenning zullen vinden. Alvast bedankt voor je deelname!

(wanneer je bent aangemeld verdwijnt deze melding boven het forum)

Paniekstoornis.Com Forum

Onbeantwoord Actieve Onderwerpen

Forums Zoek

Forums > Paniekstoornis.com > Mijn verhaal

Antwoord op Bericht

Bericht: Noah, Mijn Verhaal.

Geplaatst door Someone op 25-08-2010 01:53
Hallo, Ik ben al enige tijd op zoek naar een site met info/lotgenoten die net als ik met een slikfobie kampen. Ik heb nu al een jaar of drie die slikfobie en word moedeloos en eenzaam van de muur van onbegrip waar ik regelmatig tegen aan knal. Bij mij is de slikfobie ontstaan door een jaren lange stress situatie op mijn werk. En aangezien die problemen op mijn werk nog niet zijn opgelost, ben iknog steeds aan het vloeibaar voedsel (ik krijg nutridrink vergoedt, en kan soep en yogurt "eten"). Op mijn werk geloven ze me niet, en denken dat ik de boel zit te flessen. Ook willen ze niet geloven dat het hun schuld is. Ook mijn omgeving heeft er moeite mee, veel mensen denken dat ik anorexia heb. Ergens kan ik die "link" wel begrijpen, want ik ben flink wat kilo's kwijt geraakt. ( Gelukkig is mijn gewicht nu stabiel door de nutridrink). En ja, probeer maar eens aan mensen uit te leggen dat je niet kan sikken en daar door niet kan eten, of zoals ik het altijd zeg, geen vast voedsel kan eten. Inmiddels ben ik wel een paar stapjes verder, met behulp van een therapeut in een angst kliniek kan ik kleine stukjes fruit eten. Maar toch heb ik er een hard hoofd in, de therapie richt zich alleen op "het probleem", niet de oorzaak. En dus ben ik ontzettend bang voor een terugval. Maar verder is er erg weinig therapie of een behandeling die me kan helpen, tenminste, dat idee heb ik. En het feit dat ik het met niemand kan delen, maken dat ik me zo moedeloos en alleen voel. Daarom ben ik wat dieper gaan zoeken. En zo kwam ik op deze site terecht. Vaak en heel lang had ik het idee dat ik de enige was met een slikfobie. Het is erg fijn (ja klinkt raar, omdat woord te gebruiken, maar toch voelt het zo. Ik voel me ineens een stuk minder vreemd en alleen) om te lezen dat er meer mensen mee kampen. Ik hoop meer mensen te kunnen vinden met wie ik erover kan praten. Dat zou voor mij een grote steun zijn. Noah 22-08-2010 10:50 ik vergeet er bij te vertellen dat ik ook erge paniek aanvallen heb gehad. Ik durfde erdoor de straat niet meer op. Met behulp van ontspannings oefeningen en Cognitieve Therapie, heb ik die nu onder controle. Heel soms voel ik er een aan komen maar dan heb ik het heel snel onder controle. Ook durf ik weer naar buiten. Nu die slikfobie nog. Noah

Gebruikersnaam:

Beveiligingscode:

Vul de bovenstaande code hieronder in

Onderwerp:

RE: Noah, Mijn Verhaal.

Bericht:

Smilies

Verzend

Annuleer

Vooruitblik

Recensie Onderwerp

Someone
Forum Admin

Senior Member
Posts:80
Avatar

25-08-2010 12:53
Hallo, Ik ben al enige tijd op zoek naar een site met info/lotgenoten die net als ik met een slikfobie kampen. Ik heb nu al een jaar of drie die slikfobie en word moedeloos en eenzaam van de muur van onbegrip waar ik regelmatig tegen aan knal. Bij mij is de slikfobie ontstaan door een jaren lange stress situatie op mijn werk. En aangezien die problemen op mijn werk nog niet zijn opgelost, ben iknog steeds aan het vloeibaar voedsel (ik krijg nutridrink vergoedt, en kan soep en yogurt "eten"). Op mijn werk geloven ze me niet, en denken dat ik de boel zit te flessen. Ook willen ze niet geloven dat het hun schuld is. Ook mijn omgeving heeft er moeite mee, veel mensen denken dat ik anorexia heb. Ergens kan ik die "link" wel begrijpen, want ik ben flink wat kilo's kwijt geraakt. ( Gelukkig is mijn gewicht nu stabiel door de nutridrink). En ja, probeer maar eens aan mensen uit te leggen dat je niet kan sikken en daar door niet kan eten, of zoals ik het altijd zeg, geen vast voedsel kan eten. Inmiddels ben ik wel een paar stapjes verder, met behulp van een therapeut in een angst kliniek kan ik kleine stukjes fruit eten. Maar toch heb ik er een hard hoofd in, de therapie richt zich alleen op "het probleem", niet de oorzaak. En dus ben ik ontzettend bang voor een terugval. Maar verder is er erg weinig therapie of een behandeling die me kan helpen, tenminste, dat idee heb ik. En het feit dat ik het met niemand kan delen, maken dat ik me zo moedeloos en alleen voel. Daarom ben ik wat dieper gaan zoeken. En zo kwam ik op deze site terecht. Vaak en heel lang had ik het idee dat ik de enige was met een slikfobie. Het is erg fijn (ja klinkt raar, omdat woord te gebruiken, maar toch voelt het zo. Ik voel me ineens een stuk minder vreemd en alleen) om te lezen dat er meer mensen mee kampen. Ik hoop meer mensen te kunnen vinden met wie ik erover kan praten. Dat zou voor mij een grote steun zijn. Noah 22-08-2010 10:50 ik vergeet er bij te vertellen dat ik ook erge paniek aanvallen heb gehad. Ik durfde erdoor de straat niet meer op. Met behulp van ontspannings oefeningen en Cognitieve Therapie, heb ik die nu onder controle. Heel soms voel ik er een aan komen maar dan heb ik het heel snel onder controle. Ook durf ik weer naar buiten. Nu die slikfobie nog. Noah

Forum admin