Beste mensen,

Ik ben vrij nieuw met paniekstoornis (sinds een maand of vier last van), maar ik schrik er behoorlijk van dat hier -op een bericht na- enkel over medicatie wordt gesproken. Terwijl mij verteld is dat er goede psychologische behandelingen zijn om ervan af te komen, zoals gedragstherapie, cognitieve therapie (vaak een mengeling van die twee) en psychotherapie.

Heeft er iemand ervaring met een van deze therapieen?


Gr,
Rob

Hoi Rob,

Ik heb beide. Ik slik sinds paar dagen Citalopram ipv paroxetine (wat ik 21 jaar genomen heb) en ik heb ook pschylogische behandeling. Ik heb om die reden ook een veel lagere dosering nodig.

Uiteindelijk hoop ik door middel van de behandeling te kunnen stoppen met citalopram.

Groetjes

Hoi Rob,

Ik heb geen medicatie voor mijn stoornis ( ik durf dat ook niet) maar ik heb psychologische behandelingen in groep en induvidueele vorm. Zowel cognitieve gesrags therapie & psychotherapie

Greetz Tomaatje

Hallo,

praten kan veel doen maar is soms onvoldoende om je van de klachten af te helpen

en het is dan geen schande omdan een medicijn als ondersteuning te gebruiken.

vele faktoren hangen af van het feit waarom men besluit om toch een medicijn te geven.

erfelijkheid of teveel en te langdurig de klachten kunnnen hiertoe ook doen besluiten.

kortom ...medicijnen geef je niet zomaar ...maar kunnen een zeer waardevolle aanvulling zijn als je ze nodig hebt.

ook een Ademtherapie kan zo`n ondersteuning zijn en word helaas nog te weinig gegeven.
een therapie die uit verschillende elemten bestaat is dan ook vaak de juiste

hoi ik slik ook citalopram 20 mg per dag ivm met mn dwangstoornissen, paniekstoornissen en angstaanvallen.
ik ben alleen zo moe echt ddodop als ik nog niks heb gedaan sinds ik ze slik, herken je dit barb?
ik heb sinds maandag emdr therapie en dat helpt ook enorm.
maar ik wil van die rot medicatie af want ik ben erg jong en wil niet constant moe zijn.

hoi hoi,
Ik ben 25 en ook ik heb last van paniekaanvallen, het verbaasd me wel en verrast me om zoveel te lezen van mensne die dezelfde klachten hebben als ik, Ik loop al een tijdje met paniekaanvallen, was van de ene op de andere dag in mn leven.... heel fijn... ik was een superzelfstandige vrouw, deed van alles, allerlei leuk dingen en toe in de auto ineens een paniekaanval, dit sloop er zo in dat ik bijna last van straatvrees had.. Ik vond dit vreselijk, maar was er wel heel open over tegen vrienden en familie.. sommige toonden af en toe onbegrip andere absoluut niet, aan die laatste heb ik me dan ook maar vastgehouden.. Op een gegeven moment ,na al wat dingen geprobeerd te hebben , reiki werd ik erg ontspannen van en merkte wel iets, ben een keer bij een magnetiseur geweest.. want wilde niet aan de medicijnen.. Op een gegeven moment was ik helemaal klaar met die paniekaanvallen, ik wilde mijn oude leven terug...Ik naar de huisarts, en ja hoor die schreef me medicijnen voor, weet niet eens meer welke, toen ik thuis kwam die huisarts vervloekt, dat het wel allemaal lekker makkelijk is om zomaar iemand medicijnen voor te schrijven en dan moest ik na 2 weken terug komen, het ging net weer wat beter met me, en in de beschrijving stond dat het de eerste 2 weken wel eerst slechter zou kunnen gaan...Nou, daar had ik ff geen zin in... Dus huisarts gebeld en verteld dat ik de medicijnen niet zou slikken, maar eerst naar een psycholoog ofzo wilde.. ZO gezegd, zo gedaan.. Maar ook dit heeft voorm ij niet geholpen. mijn eigen wil en de steun van mensen om me heen, daardoor ben ik stapje voor stapje vooruit aan het gaan, ik onderga nog wel af en toe een reiki behandleing, heerlijk!!! Maar medicijnen, nee niet voor mij.. Maar ben er ook van geschrokken hoeveel mensen hier onder de medicijnen zitten, het is iets psychisch, dat word onderdrukt door de medicijnen en zodra je dan stopt of mindert komt het dalijk weer terug,,..
Ik hoop dat er meer mensen de kracht vinden om zelf hier uit te komen, ik heb ook gedacht, waar haal ik die vandaan, maar stay positive..... Probeer naar de mooie dingen in het leven te kijken, en al trots op jezelf te zijn als je iets hebt overwonnen, wat voor een ander heel simpel lijkt is voor ons afschuwelijk, ik durfde zelfs de kliko niet van straat of naar de straat te brengen, durfde bijna niets zonder iemand bij mij, STEL dat ik flauwval, in het bijzijn van anderen, dat mag MIJ niet overkomen,... belachelijk als ik het zelf lees, want dat is iets waar je neits aan kan doen en niemand zasl je uitlachen... maar toch,, en waar komt het vandaan...GEEN IDEE , ik ben vroeger nooit gepest, dus onzeker nee. wel een perfectionist .. Maar ik heb geleerd te accepteren voor zover ik dat kan.. dat ik dit heb, alleen frustreerd het me daarentegen ook heel erg, dat ik niet in mijn ogen de moeder voor mn kind kan zijn die ik was en wil zijn... Gelukkig heb ik heel veel mensen om me heen die mij steunen en samen met mij en mn dochter dingen ondernemen of mn dochter lekker een dagje mee nemen naar een pretpark ofzo... En daar ben ik super gelukkig mee.

Groetjes

beste,

Paniekaanvallen zijn inderdaad vreselijk. Ze kunnen je leven helemaal overhoop halen. Je een gevoel van uitzichtloosheid bezorgen. Inderdaad zijn noch medicatie noch psychotherapie evident. Noch geven ze steeds vlugge of blijvende resultaten.
Medicatie is noodzakelijk als de angst té groot is. Of als de angst ervoor zorgt dat psychotherapie niet mogelijk is. Ik begrijp, Stefanie, hoe vervelend die ervaring was met je huisarts. Maar het is mijn ervaring dat de overgrote meerderheid van de huisartsen een goede kennis en kunde heeft van medicatie. En je kunt altijd ook bij een psychiater terecht die daarvoor opgeleid is. Mijn ervaring als psychotherapeut is dat psychotherapie vaak helpt, maar dat er tijd, geduld en veel doorzettingsvermogen voor nodig is. Vaak zijn angsten heel diepgeworteld in iemands leven en persoon.
Ik hoop dat ik jullie hiermee wat kon steunen.

Ik ben 28, nu 8 jaar lang leef ik met een paniekstoornis, waarvan de eerste 5 jaar erg heftig, toen ik mijn dieptepunt bereikte werd ik gewezen op een hypnotherapeut door een vriendin van mij. En ik kan hem aan iedereen aanraden, ik heb 4 sessies bij die man gehad, en heb daarna 3 jaar lang de stoornis zelf onder controle, ipv de stoornis mij. Echter de laatste tijd worden de rollen weer omgedraaid, mij niet gezien aan de medicijnen. Ik maak snel weer een afspraak met mijn hypnotherapeut.