Beste Sympathisanten,

10 jaar geleden werd ik niet lekker, tijdens mn werk werd ik misselijk en duizelig,
ik ging naar huis en dacht aan een virus.
Na 3 weken zonder verbetering ben ik naar de huisarts gegaan, die dacht aan griep of misschien pfeiffer,bloed prikken dus.
Een week later was er geen verbetering en bleek dat ik al pfeiffer had gehad, hoef je niks van te merken.prima.
Er trad echter geen verbetering op en na 5 weken was ik toch redelijk afgevallen,en kreeg moeite met ademhalen, begon me nu toch redelijk zorgen te maken,tot mn zusje op visite kwam en zich een hoedje schrok en voor mij de huisarts maar belde.
Hyperventilatie zei hij, en hij zou s avonds langskomen.
Hij meette mn hartslag die was 200,, ik kreeg oxazepam om rustig te worden en vertelde me dat het waarschijnlijk tussen mn oren zat en er een behandeling voor was..

Na een behandeling bij symfora (paniekaanvallen, achorafobie), verschillende therapien voor de ademhaling en verschillende antidepressiva s was er eindelijk iets dat hielp, effexor, eerst 75, later 150.
Ik kon eindelijk weer functioneren,ging na 9 maanden weer eens werken en hoewel de klachten niet over waren mezelf een schop onder de kont gegeven en mn rijbewijs gehaald, hoefde ik niet meer met de trein,heerlijk.

Nu 9 jaar verder besloten dat ik graag een gezinnetje wil,
mn inmiddels andere huisarts, (vorige met pensioen, en ben verhuist) vertelde me dat ik dan wel met de venlafaxine (goedkopere variant effexor) moest stoppen.
Ik hoopte dat ik eroverheen was gegroeid en dat het afbouwen mee zou vallen, niet dus!

De eerste maand (van 150 naar 75)
Voornamelijk lichamelijke klachten, de eerste 3 weken misselijk, duizelig , eigenlijk dezelfde klachten als voor ik er mee begon,met als enig verschil dat ik moe was maar niet kon slapen, onrustig lichaam.Niet vanwege piekeren, daar heb ik (gelukkig) niet zo n last van.
De laatste week begon de zon wat te schijnen, heb meer energie en heel vrolijk,voel alles beter,lichamelijke klachten waren miniem, dus op naar fase 2, 75 naar 37,5.

Zit Nu op dag 14 van de 2e fase en wat een narigheid, naast de lichamelijke klachten laat mn hoofd me in de steek,Ik ben onzekerder dan ooit, moet overal om huilen,en haat alles.kan eigelijk niet meer werken,de herrie en geluiden zijn genoeg om me op te sluiten, laat staan dat ik dan nog wat moet doen of naar een ander moet luisteren.
Ik denk dat ik morgen de huisarts ga bellen om therapie te vragen, ik wil geen medicijnen meer, die week dat het wat beter ging was ik gelukkig, en dat is lang geleden, vergat dat je veel minder voelt door die pillen,en echt depressief ben ik nooit geweest,

Is er iemand die ervaringen heeft met deze medicatie?
Wat staat er nog te wachten? Ben nog niet eens getopt en wordt al gek..

Vriendelijk Groetje

Dag Tjitske,

Wat rot zeg, dat je door het afbouwen zo'n terugval hebt gekregen.Het is nu alweer twee weken verder, hoe gaat het nu?
Ik slik ook venlafaxine. 225mg. En ik voel me nog steeds zwaar verrot. Maar als ik mijn pillen een paar weken niet goed slik (omdat ze bijna op zijn en ik niet naar de huisarts durf voor een nieuw recept) worden al mijn klachten nog erger. Ook tijdens het opbouwen was het vreselijk. Veranderingen in dosering zijn bij venlafaxine heel zwaar.
Ik hoop dat het dat bij jou blijkt te zijn, dat het alleen klachten zijn die door het afbouwen veroorzaakt worden. Misschien helpt het al als je ze er gewoon op afschuift. Duizelig? O ja, ik ben aan't afbouwen... Stel jezelf zoveel mogelijk gerust en wees tijdens de afbouw fase extra lief voor jezelf. Sterkte!

pff ik slik 37,5 mg men zegt dat je van die lage dossering naar niets het erg kan krijgen, helaas moet je er doorheen. na een tijdje komt het goed. er zijn ook mensen die het altijd moeten blijven slikken.